Kerstmis en Nieuwjaar

Kerstmis en NieuwjaarStutter J.H. Arets zet de kerstkribbe op. Foto Steenkool 1948

Met een foto uit het kerstnummer 1948 van Steenkool: "In de donkere dagen voor Kerstmis zet stutter J. H. Arets van de Staatsmijn Emma de kerstkribbe op" en een nog nooit gepubliceerde foto van de Staatsmijn Emma uit de fotocollectie van Continium wensen wij al onze bezoekers en talloze contribuanten van www.demijnen.nl fijne kerstdagen en een gelukkig Nieuwjaar toe.

In hetzelfde kerstnummer van Steenkool stond een kerstgedicht van Jac. Schreurs M.S.C., 1893-1966, dat een prachtig tijdsbeeld geeft dat we u op deze pagina niet willen onthouden.






Kerstmis op de 408

Een stille Sloveen had het uitgedacht
Zo'n vreemde man die geen tijding wacht
In de dode gang van de 408.

Wat doet een zwerver al met zijn tijd,
Wat doet al een kind in de eenzaamheid
Met zijn smart, zijn hart en zijn handen...?
De wereld blijft hem vreemd en ver,
Zijn hart eén duizlende ster,
Die nergens zal belanden....

Maar luistert hoe het Kerstmis was :
Een Kindje onder een oude jas,
Sterren en schapen en groen mos en gras
En een krib voor het stenen Kindje,
Een os en een ezel in een hol,
De schapen waren van witte wol,
En een Engel met een banderol
Van Gloria de wangen bol,
Kwam zingend aangevlogen.

Het meisje hield haar handjes gevouwd,
De man één voor de ogen ;
Zij was iets te jong en hij iets te oud :
Sint Josef had een rok van goud,
Maria een parelgrijze.... ;
De beeldjes sneed hij zelf uit hout,
De herders en ook de Wijzen.

De herders keken schuin en zoet,
Eén koning was er zwart als roet
En allen wel moe van reizen :
De koningen stonden met hun staf
van wichelaars en rijken,
Een beetje te veel nog en achteraf,
Naar het stenen Kindje te kijken.

Een mijnlamp en een lampion
Lichtte te kompels vóór,
Waar het allernachtelijkst feest begon
En het lied en het nachtelijk koor,
Wie vierden ooit Kerstmis zo dicht bij de hel ?
Zei een zwarte man tegen zijn zwarte gezel.

Toen werden zij stil en hun stem werd zacht
Ze wisten niet recht wàt het was :
De stille Sloveen of de heilige nacht,
Of het Kindeke onder de jas.
Ze gaven elkander de hand op het Kind,
Daar stonden die donkere kolossen,
Met ogen van gruis en tranen blind ;
En een dwaze man die kuste het Kind,
Dat de wereld komt verlossen
En altijd weer ergens een kribbe vindt --
En hooi en stro en de adem van haar ossen.

Kerstmis en NieuwjaarStaatsmijn Emma. Foto Collectie Continium F0445

Uit: Steenkool kerstnummer 1948, p. 533, 535

Priester-Dichter Jacques Schreurs, die op 9 februari 1893 te Sittard werd geboren, overleed in Weert op 31 januari 1966. Hij kreeg bekendheid door de verfilming van zijn Kroniek eener parochie, die werd bewerkt tot de KRO-televisieserie Dagboek van een herdershond. In die kroniek beschrijft Schreurs de opkomst van de mijnindustrie in ZuidLimburg en de sociale gevolgen die dat met zich meebracht. Als kapelaan in Sittard had Jac. Schreurs die sociale omwenteling van dichtbij meegemaakt. (bron: De Limburger.nl)

  • Artikel
  • 19 december 2013
  • door Nico Zijlstra

0 reactie(s)


Reacties

Uw reactie

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
CAPTCHA
Deze vraag wordt gebruikt om te controleren of u een menselijke bezoeker bent om zo spam te voorkomen.