Migrant uit Marokko en Turkije in Duitsland

Migrant uit Marokko en Turkije in Duitslandvlnr I. Bouhraoua, J. Loeber en S. Doganci in gesprek

Jochem Loeber van de Volkshochschule Nordkreis Aachen heeft op 17 maart 2011 een gesprek gehad met een tweetal migranten in de Alsdorfer mijnbouw, de heren Selahattin Doganci uit Turkije (vanaf 1970) en de heer Ibtissam Bouhraoua (vanaf 1974) uit Marokko.

Ook in de Nederlandse mijnbouw zijn veel migranten actief geweest. In de laatste fase, vlak voor de mijnsluiting zijn mijnwerkers uit Marokko als gastarbeider werkzaam geweest in de Nederlandse mijnen. De geschiedenis van de Marokkaanse mijnwerkers in Limburg is beschreven door Tanja Cranssen in: Studies over de sociaal-economische geschiedenis van Limburg/ Jaarboek van het Sociaal Historisch Centrum voor Limburg XLVIII (2003) 121-148.

Hun verhaal

De heren Doganci en Bouhraoua vertelden hun verhaal in het kader van de cursus Identität braucht Geschichte van de Volkshochschule Aachen. Hoewel het verhalen zijn uit 2 verschillende landen, vallen de paralellen in het verhaal op. Net als de Nederlandse mijndirecties hebben de Duitse mijnen bewust geworven onder jonge mannen. Daarbij werd gekeken of de werkwilligen uit een streek kwamen waar ze op de een of andere manier met mijnbouw in aanraaking waren gekomen. De heer Doganci was vrijgezel, maar de heer Bouhraoua was al in Marokko getrouwd. Blijkbaar vormde dit laatste geen beletsel om hem aan te nemen en naar Duitsland te sturen. In het moederland werden beiden onderworpen aan een strenge lichamelijke medische inspectie, ook werd gekeken naar de staat van het gebit. De contracten lieten de mogelijkheid open om naar hyuist terug te keren als het werk op de een of andere wijze niet beviel. Op eigen kosten natuurlijk en met terugbetaling van de heenreis!
De reis vanuit Turkije was per trein, de heer Bouhraoua kwam met het vliegtuig aan in München en werd van daar uit naar Alsdorf gestuurd. In Alsdorf werden ze in een Ledigenheim ondergebracht, een gezellenhuis dus. Daar woonde men met 4 personen op één kamer. Het huis had een kleine gebedsruimte en men kon de eigen pot koken. In het huis woonden verschillende nationaliteiten: Naast Turken en Marokkanen waren er ook Spanjaarden, Italianen en Tunesiërs. Met handen en voeten werd gecommuniceerd.
Meteen na aankomst kwam er een nieuwe medische check en werden de mijnwerkers in spé 3 weken lang vertrouwd gemaakt met het werk ondergronds. Een taalcursus hoorde daar niet bij. Na deze drie weken moest men onherroepelijk ondergronds. Hoewel beiden uit een mijngebied kwamen, waren ze in het moederland geen mijnwerkers geweest. De eerste keer ondergronds was dus een beangstigende ervaring. Net als in Nederland was de kameraadschap ondergronds groot. De betaling van Turken en Marokkanen bleef echter achter bij die van de Duitse collega's. Alleen door het opbouwen van ervaring kon het loon stijgen.
De heer Doganci heeft in Duitsland zijn -Turkse- vrouw leren kennen. De vrouw van de heer Bouhraoua kon later in het kader van gezinshereniging naar Duitsland reizen. De kinderen van beiden zijn inmiddels goed in de Duitse samenleving geïntegreerd.

In 1992 kwam ook in Alsdorf de mijnsluiting. Zoals zovelen werd de heer Doganci met prepensioen gestuurd. Inmiddels werkt hij als vrijwilliger bij de gemeente Alsdorf als Integrationsrat en is verantwoordelijk om de 92 nationaliteiten in de gemeente met elkaar te laten samenwerken. De heer Bouhraoua heeft nog enkele jaren in een andere Duitse mijn gewerkt, over het algemeen om roofwerk te verrichten, om in 1997 met prepensioen te gaan.

  • Artikel
  • 17 maart 2011
  • door Jochem Loeber

0 reactie(s)


Reacties

Uw reactie

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
CAPTCHA
Deze vraag wordt gebruikt om te controleren of u een menselijke bezoeker bent om zo spam te voorkomen.

Bekijk ook...

Opstandige mijnwerkers

Opstandige mijnwerkers

  • agenda
  • 23 oktober 2018
Lavoro per voi

Lavoro per voi

  • artikel
  • 1 november 2016
’t Jevoar van de koel'

’t Jevoar van de koel'

  • agenda
  • 25 oktober 2015