Oud-kompel Johan Schillings vertelt

Oud-kompel Johan Schillings vertelt

Op zijn 18de is Johan Schillings de mijnen ingegaan, toentertijd de beste werkgever en een goede manier om onder de dienstplicht uit te komen. De vader van een vriend, die Fahrsteiger in de ON III was, fungeerde voor hem als ‘kruiwagen’. Na zes jaar mijnschool werd hij beambte, hield hij toezicht op de uitvoering van de kolenwinning. In 1969 sloot de mijn en vond hij vervangend werk bij de DAF, eerst in Eindhoven, later in Born.

Terugkijkend, beziet Schillings deze periode als een mislukking: "Het was enorm hard werken voor relatief weinig geld". In 1972 begon hij dan ook met plezier als opzichter van de "Aus- und Vorbereitung van de kolenwinning" in de mijn in Alsdorf (Duitsland). Een jaar later werd hij afdelingsopzichter en werkte hij 4,5 jaar voor de firma "Heitkamp", alvorens hij de overstap maakte naar de Sofia Jakoba in Hückelhoven. Hier werd hij afdelingsopzichter, had hij een eigen afdeling van 50 à 60 mensen onder zich. Ook volgde hij in die tijd in Bochum de "Ober Klasse", een soort van voortzetting op de mijnschool, waarna hij aan de slag zou gaan als Chefopzichter/Fahrsteiger. Dit hield in dat hij er op moest toezien dat de mensen onder hem hun werk goed deden en dat hij toezicht moest houden op de firma's die in de mijn werkten. Dit was een zware taak, die hij met twee andere mannen deelde. Zo was er altijd een van hun drie aanwezig op de dienst. De laatste twee jaar van zijn loopbaan in de mijnen, heeft hij dit alleen gedaan.

Net voor zijn 52ste is hij met pensioen gegaan. Hij kijkt met een overwegend positief gevoel terug op zijn 31 dienstjaren in de Nederlandse (12 jaar) en de Duitse mijnen (19 jaar). Hij is zijn tijd ondergronds relatief ongeschonden doorgekomen. Zijn longen zijn, in tegenstelling tot die van veel van zijn collega's, zuiver gebleven. Wel heeft hij een aantal keer het werk onderbroken voor een ‘Kur' van 4 tot 6 weken. Dit om van een whiplash te herstellen en omdat hij wat al teveel hooi op zijn vork had genomen. Maar al met al kijkt hij terug op een geslaagde tijd, mede dankzij het grote saamhorigheidsgevoel dat heerste onder de grond: "Je was gewoon op elkaar aangewezen! Dat zag je het beste als er calamiteiten waren". En die heeft hij in zijn lange loopbaan uiteraard meegemaakt: "Het was in 1978 of 1979. We waren een gang aan het drijven onder het vliegveldje van Teveren (Duitsland - nabij Geilenkirchen), en we wisten dat we drijfzand konden tegenkomen. Maar toch, we moesten boren voor een volgende afslag. En toen kwam het water opzetten! Een complete zanddoorbraak, terwijl we ruim 2 kilometer bij de schacht vandaan waren! We hebben toen de hele maand februari (28 dagen) maar liefst 32 diensten van 8 uur gedraaid om de boel weer vrij te krijgen. Wat een werk zeg! Dat was nog eens aanpoten! Gelukkig heb ik nooit echt zware ongevallen meegemaakt", besluit hij. "Wel heb ik een keer helemaal in mijn eentje in het pikkedonker in een mijngang gestaan. Dat was wel angstig. Ik was een gang aan het controleren die nauwelijks meer gebruikt werd, toen ik per ongeluk de kabel uit de accu trok. Toen stond ik daar in de duisternis. Ik zag geen hand voor ogen. Ik heb toen zeker 250 meter op de tast gelopen, tot er weer licht kwam. In de Duitse mijnen hadden ze geen benzinelampen maar elektronische meetapparatuur. Ik had dus geen reservelamp bij me."

In de Duitse mijnen werkten veel buitenlanders, zoals Hongaren, Oostenrijkers, Italianen, Spanjaarden, Turken en Marokkanen. "60 tot 70% van de mijnarbeiders was afkomstig uit het buitenland, en dan tel ik de Nederlanders nog niet eens mee", zo vertelt Schillings. "Er waren ook wel degelijk mentaliteitsverschillen tussen deze groepen. Oost-Duitsers moest je over het algemeen alles zeggen. Die toonden wat minder initiatief en verantwoordelijkheidsgevoel dan Nederlanders. Persoonlijk werkte ik liever met Marokkanen en Turken samen. Zij werkten erg hard."

 

  • Artikel
  • 14 december 2007
  • door Johan Schillings

0 reactie(s)


Reacties

Uw reactie

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
CAPTCHA
Deze vraag wordt gebruikt om te controleren of u een menselijke bezoeker bent om zo spam te voorkomen.

Bekijk ook...

Opstandige mijnwerkers

Opstandige mijnwerkers

  • agenda
  • 23 oktober 2018